Kasabwat

Hindi ko maipaliwanag kung ano ang mararamdaman ko kanina. Natakot ako, kinabahan pero masaya rin dahil nawala na ang agam-agam sa aking isipan. Hindi pa rin ako makapaniwala na nagawa natin yon. Haha. Pero maraming salamat, dahil kahit siguro isang milyong taon pa eh hindi talaga ako gagawa ni isa mang hakbang para sa mga kung anumang bagay na iyon. Pero ang naganap kanina ay sapat na sa akin. Masaya na ako dun kahit sa likod ng isip ko ay hinihiling ko na sana ay wala talagang nakakita. Haha.

Ano bang kabaliwan tong pinasok ko? Sana mayroong tumulong sa akin upang makalabas... bago pa ako tuluyang malunod.